Chrzest Pański

January 11, 2015 5:00 am

Jezus nie mógł przychodząc na świat podzielić się z nami już niczym cenniejszym. Urodziwszy się w rodzinie, oddał nam nie tylko swoją Matkę, ale i najbardziej bliską relację z Ojcem – już nie z “Jahwe”, nie z “Adonai”, nie z “Panem”, ale właśnie “Abba” – Ojcem. I to nie każąc nam pośród trwogi wołać “Tato” do tego, któremu Izrael dopiero co składał ofiary i całopalenia, a poganie czcili jako Boga nieznanego. To Ojciec pierwszy przychodzi z darem ojcostwa, z darem trwania przy nas najbliżej, jak się da, od momentu kiedy zaistnieliśmy z Jego miłości: “Ja, Pan, powołałem Cię słusznie, ująłem Cię za rękę i ukształtowałem” (Iz 42,6). Nie było w tym żadnej pomyłki.

I gdy w Niedzielę Chrztu Pańskiego nad Jego Synem otwiera się Niebo, tak samo otwiera się ono nad Tobą, gdy On mówi:  “Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie” (Mk 1, 11). Tyś jest moją umiłowaną córką, synem, dzieckiem – przyczyną mojej radości.

I będzie to powtarzał, aż zdołamy odpowiedzieć “Ojcze”, “Abba”, “Tatusiu” – obojętnie, ile musiałoby Mu to zająć czasu.

Mplus

Tags: ,

Categorised in: Małgorzata Rybak

Otrzymuj posty przez e-mail

Wpisz adres e-mail

Join 149 other subscribers