jesteśmy piękni

May 10, 2012 1:00 pm

W błogim klimacie układam z córką puzzle (sztuk 500). I choć puzzle z naturą zwierzęcą i roślinną, to jawią mi się jak obraz wspólnoty (rodziny, Kościoła…).

Bo każdy puzzel jest inny. Jaka różnorodność i bogactwo! I jednocześnie wszystkie równe – nie można powiedzieć, że jeden ważniejszy od drugiego. Każdy ma własne miejsce, z góry ustalone i przewidziane. I dopiero wtedy, gdy wszystkie są na swoim miejscu – obrazek ma czytelny sens. Gdy któregoś zabraknie – brzydka dziura.

Lubię mieć świadomość tego, że jestem częścią pewnej całości. Że Ktoś wyznaczył mi szczególne miejsce i zadanie, otoczył tymi, a nie innymi ludźmi. Że nie ma przypadków. Że razem możemy stworzyć cudowny obraz.

W pewnym momencie jednak puzzlowe analogie stają się całkowicie niewystarczające. Bo każdy z nas (w przeciwieństwie do puzzla, który w izolacji nic nie znaczy) również i w samotności znaczy ogromnie wiele! Każdy z nas, jakkolwiek by się nie zawieruszył, posiada bezcenną wartość, bo nosi w sobie „obraz i podobieństwo” (Rdz 1,27. 5,1) samego Boga!

Jesteśmy piękni Twoim pięknem Panie!

Otwórz nasze oczy na Twoje piękno w nas!

Basia

Tags:

Categorised in: Basia

Otrzymuj posty przez e-mail

Wpisz adres e-mail

Join 151 other subscribers