ptaki

September 6, 2014 10:32 am

“Ileż razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, Jeruzalem, jak ptak swe pisklęta pod skrzydła.” (Mt 23,37)

“Jak orzeł, który krąży nad gniazdem, by z niego wywabić swe pisklęta. I bierze je na skrzydła rozpostarte, niosąc je na samym sobie.” (Pwt 32,10-11)

Oglądanie chmur od ich słonecznej strony w samolocie zawsze sprawia mi ogromną radość: można być tam, gdzie o własnych siłach nie sposób się znaleźć. A jednak tęsknota jest.

Pisała o tym św. Teresa z Lisieux, “mała święta”: “nie jestem orłem, mam jednak orle oczy i serce”. Wielkie pragnienia (począwszy od “dziś będzie lepiej niż wczoraj”) i niewielkie możliwości. Ją także olśniło, że On przystaje naszą słabość i chce naszej na nią zgody, by mógł nas obdarzać swoją mocą. “Jak orzeł”, który nosi na sobie maleńkie ptaki. I przenosi je na słoneczną stronę chmur.

Nasze ciągłe niewystarczanie sobie i swoim pragnieniom, ciągłe “bycie w potrzebie” owocuje nie tylko pokorą i solidarnością z innymi. Zawsze otwiera na relację, w której mamy prawo być “mali”, kochani i obdarowywani.

Mplus

Czytania z jutrzni. Cytat z “Dziejów duszy” św. Teresy z Lisieux.

Tags: , ,

Categorised in: Małgorzata Rybak

Otrzymuj posty przez e-mail

Wpisz adres e-mail

Join 149 other subscribers