bańki mydlane

June 20, 2015 5:02 am

Miejsce akcji: Gdzieś w Polsce, znany sieciowy tani sklep ze wszystkim, czyli pepco.

Osoby dramatu: on i ona (na oko po trzydziestce) oraz ono (na oko ze dwa lata), u niej na rękach.

Podchodzą do kasy i on zaczyna walkę z wykładaniem tego, co zgromadziła podczas zakupów ona. Mamy więc walizki trzy, z których najmniejszą on odkłada na bok mówiąc, że ta to już chyba tylko jako dekoracja. Patrząc na nie mniemam, iż wszystkie głównie jako dekoracje i rozmyślam nad swoją, co również najlepiej się sprawdzi jako atrapa, kupioną na alledrogo za złotych trzydzieści pięć wraz z wysyłką. Są też ubranka bardzo dziecięce i inne drobiazgi, które on skasowane w tę walizkę pakuje z miną taką, jakby rowy kopał. I oczyma wyobraźni widzę, jak przesuwają mu się przed oczami dniówki w robocie, rachunki za prąd, gaz i inne media, co chyba jest domysłem trafnym, gdyż wyrywa mu się w ogniu walki słowo, którego tu przytaczać nie będziemy.

I wówczas ona bierze do rąk ofertę dnia, plastikowy pałąk do baniek mydlanych, i gdy on wpół zgięty nad walizką prowadzi małą księgowość rzeczy, których zastosowanie praktyczne jest mu z pewnością nieznane, ona pyta: “Patrz jakie fajne – bierzemy? Będzie sobie bańki puszczał” (tu macha pałąkiem, widząc rzeczy przyszłe). “Ile?” – zapytuje on resztkami opanowania, wygenerowanymi tylko z powodu licznej widowni przy kasie, a ona odpowiada, że pięć złotych.

I myślę sobie, że poukładać to wszystko, gdy on i ona tacy odmienni, u niej kolorowe bańki mydlane podane z wdziękiem w samą porę, a u niego siarczyste konkrety – to sztuka na miarę JA+TY=MY. Przy okazji – jak pisał wczoraj Andrzej – potrzebna modlitwa za Poznań.

M

Gromadzenie skarbów

June 19, 2015 5:00 am

Dzisiaj przez fragment z Ewangelii św. Mateusza powraca do mnie odwieczne pytanie: mieć, czy być? Najczęściej odpowiedź jest oczywista, problemy pojawiają się w poszczególnych, złożonych i delikatnych, sytuacjach.

“Gdzie jest bowiem twój skarb, tam również będzie twoje serce – ubi thesaurus tuus, ibi cor tuum” (Mt 6,21).

Być może starsi Czytelnicy kojarzą ten cytat z książką bądź filmem o Panu Samochodziku i Templariuszach – tam pojawiało się fikcyjne Kortumowo i wątek na nim oparty… Ten sam fragment znajduje się na epitafium z sercem Chopina w bazylice Świętego Krzyża w Warszawie.

Być czy mieć? Bardziej być, czy bardziej mieć? Święty papież, Jan Paweł II, w czerwcu 1987 spotykając się z młodzieżą na Wertserplatte mówił:

Dzisiejsze “więcej być” młodego człowieka to odwaga trwania pełnego inicjatywy – nie możecie z tego zrezygnować, od tego zależy przyszłość każdego i wszystkich – trwania pulsującego świadectwa wiary i nadziei. “Więcej być” to na pewno nie ucieczka od trudnej sytuacji.
Nigdy samo “więcej mieć” nie może zwyciężyć. Bo wtedy człowiek może przegrać rzecz najcenniejszą: swoje człowieczeństwo, swoje sumienie, swoją godność.

Słuchałem tych słów 28 lat temu. Przez lata pobrzmiewały one mniej lub bardziej w mojej pamięci. Dziś, gdy jestem mężem i ojcem, gdy zabiegam o byt materialny Rodziny, nabierają one nowej głębi, nowego sensu, ale nie tracą nic ze swojej aktualności. Przeciwnie – w czasie “gospodarki wolnorynkowej będącej efektem transformacji ustrojowej 1989 roku” (nie sądziłem, że takie sformułowania kiedykolwiek zagoszczą na “Przystani”) – sytuacji, w których dokonuję takich wyborów jest coraz więcej. Z niepokojem spostrzegam, że ich mnogość może prowadzić do swego rodzaju dystansu, znieczulicy, do braku ostrej i jednoznacznej oceny każdej sytuacji. Z drugiej zaś strony – mam świadomość, że czasu na “gromadzenie skarbów” pozostaje mi coraz mniej…

Życie stale biegnie naprzód. Po zeszłotygodniowym międzynarodowym programie “RODZINA + SPOŁECZEŃTWO”, w najbliższy weekend startuje program JA+TY=MY (“Jedynka”) w Poznaniu.

Gdzie skarb – tam serce… Może dlatego do drogich nam osób mówimy “skarbie” lub pieszczotliwie “skarbuś”…?

Niech nasza modlitwa towarzyszy tym, którzy podczas programu będą poszukiwali skarbu wzajemnych relacji i tym, którzy będą im w tym pomagali.

Andrzej O.

1. Spotkanie FamilyCare Centers Fundacji Pomoc Rodzinie

June 18, 2015 12:47 pm

W poniedziałek 15 czewrca, w ślicznych pomieszczeniach zaprzyjaźnionej Fundacji Evangelium Vitae we Wrocławiu, miał miejsce historyczny moment – pierwsze spotkanie przedstawicieli FamilyCare Centers (czyli Centrów Troski o Rodzinę) Fundacji Pomoc Rodzinie.

Dlaczego tak ważne było to spotkanie? Powodów uzbierało się bardzo wiele. Programy odbywają się już w wielu miejscach na świecie i wszędzie tam są ludzie, którzy angażują się w ich prowadzenie i organizację. Wszędzie też zachodzi potrzeba troski o pary, które przeszły JA+TY=MY. Nawet jeśli już sam weekend rozwiązał jakiś poważny problem czy pomógł pokonać impas w relacji, doświadczenie pracy z Programami zapoczątkowanymi w 2008 roku pokazuje, że potrzeba wspierających środowisk, by możliwy był wzrost. Nie da się tego zapewnić bez pomysłu na to, co i kto dalej – dlatego zakładanie Centrów jest tak bardzo ważne.

Ważne też, bo działalność Fundacji poza granicami Polski wymaga wsparcia i uporządkowania, by odległość od źródeł nie działała na niekorzyść Programów, by nie doszło do zniekształcenia ich przesłania oraz by trenerzy mimo tej odległości mogli uczestniczyć w pełnym procesie szkolenia i certyfikacji, by poszukiwać i wspierać duszpasterzy, którzy mogliby kontynuować pracę z parami.

Kolejny istotny powód – by budować mosty, a nie ściany, pomiędzy Centrami. Tajemnicą poliszynela są już krążące w przyrodzie głosy, że “ks. Jarek powinien siedzieć w Polsce” (niektórzy nawet dodają, na czym 🙂 ) – i jakkolwiek chcielibyśmy bardzo “mieć” go więcej i bardziej dla siebie, spotkania takie jak to pokazują, że dar Programów jest uniwersalny i przeznaczony dla całego Kościoła powszechnego. Za każdym z miejsc, gdzie organizowany jest Program, stoją historie ludzi, którym odmienił on całkowicie życie i którzy chcą ten dar zanieść innym. Wszystkich nas łączy bardzo wiele i by to dzieło trwało – potrzebujemy siebie nawzajem rózwież “interkontynentalnie” wspierać.

Wreszcie sama Fundacja – przy takim zasięgu działania – potrzebuje silnej struktury, ujednoliconych i zrozumiałych zasad operowania oraz podziału obowiązków. To wszystko na tym spotkaniu próbowaliśmy opowiedzieć w naszych wystąpieniach. Ks. Jarosław i Agnieszka Rogalska, twórcy Programów, mówili o strukturze i strategii operowania Fundacji i Centrów, nasz tandem IT – Ania i Armin Soleccy – na temat roli brandingu w kreowaniu marki i środkowiska, ja – o misji trenera Programów, szkoleniu i certyfikacji oraz dojrzewaniu w tej roli. Ponieważ nie sposób o wszystkim napisać, będziemy do tego nowego otwarcia wracać w naszych postach.

Jesteśmy ogromnie wdzięczni tym, którym udało się przybyć na to spotkanie z Łomianek, Wrocławia, Rybnika, Glasgow, Brukseli, Anglii, Meksyku i Kolumbii. Zabrakło w tym roku USA i Niemiec, ale mamy nadzieję, że to dopiero początek takich spotkań w trosce o lepsze jutro naszych rodzin.

Dziękujemy Wam wszystkim, w jakikolwiek sposób włączającym się w tę misję. Ciąg dlaszy z Bożą pomocą nastąpi 🙂

M

(1) Przywitani przez S. Ewę Jędrzejak, Prezes Fundacji Evangelium Vitae, gospodarza tego niezwykłego miejsca

11537592_10155711786360710_5218728209427727204_o

(2) Rozpoczęliśmy Mszą Sw.

10891644_10155711787465710_8094014984835188964_n

(3) (4) Struktura i strategia – ks. Jarosław Szymczak i niewidoczna na zdjęciu (tak samo jak ukryta w Programach 🙂 ) Agnieszka Rogalska, po prawej stronie – Znajoma Margaret Tłumacz 😉

1526200_10155711824630710_7111407232993250855_n

     11232116_10155711825900710_794488141952831507_n

(5) Uczestnicy spotkania: Ana Maria, Bogota (Kolumbia)

10616083_10155711824755710_6913965971319064921_n

 (7) Marychu i Juan Manuel, Meksyk

10847909_10155711824865710_4109130757263552130_n

(8) Agnieszka i Jacek, Wrocław

11188443_10155711824940710_619659838356503235_n

(9) Ania i Armin, Glasgow; przed nimi Basia z niewidocznym na zdjęciu Michałem z Rybnika-Katowic

11193421_10155711825060710_6371191300346380038_n

(10) Arek i Aneta z Brukseli

21015_10155711825505710_2736994960998068336_n

(11) Radek i Ania – reprezentowali Łomianki

541578_10155711825350710_4581953530702519273_n

(12) Mariedga i Ricardo, Venezuela – UK, przed nimi – Beatriz z niewidocznym na zdjęciu mężem Jose Luisem, Meksyk

10420190_10155711825155710_7561781229741828635_n

(13) W tyle – Agnieszka Przychodnia, obejmująca Biuro Polskie Fundacji

1456012_10155711825730710_5316996132074834636_n

(14) Dzielenie się wrażeniami po wystąpieniach – przed podjęciem czekających nas działań

11059317_10155711826715710_865362784684391850_o

Zdjęcia: Beatriz Gonzalez

Program 3 – galeria wydarzeń

June 17, 2015 4:34 pm

(1) Jej oddaliśmy cały Program 3, na wiele tygodni przed jego początkiem

IMG_0023

(2) Przed godziną zero

1393788_10155698492775710_5872021687960801509_n

(3) Temat 1: “Kultura zapraszana do domu”

IMG_0019

(4) Podsumowanie warsztatu

1908102_10155706325145710_4453131317963170268_n

(5) Rozmawiamy w językach obcych, ale problemy bardzo nieobce

11058762_10155706318105710_2840918649108982706_n

(6) Paweł, najmłodszy trener tej edycji Programu 3

IMG_0021

(7) Był z nami Mateusz i kręcił film o Programie

1544990_10155706325035710_7163938592565601221_n

(8) Posiłek (w tyle – Marychu i Juan Manuel, po prawej – Agnieszka, pierwszy plan: Pepe i Armin)

10300505_10155706324950710_7455056295531409186_n

(9) Wieczór z “muzyką środka” 😉

11053210_10155706324785710_1388760845818796065_n

(10) I jeszcze raz warsztat w grupie anglojęzycznej

10256789_10155706324655710_6645041647472802932_o

(11) Narada z trenerami grupy polskiej – Dosią i Jarkiem – przed Warsztatem 6

 

10502072_10155706317990710_3719513443299514687_n

(12) Warsztaty w ruchu – Yes, we can!

11219695_10155706324410710_2013647854387914664_n

(13) Chwila na obmyślenie strtegii działania

11406545_10155706317870710_5252758965877085094_o

(14) Dojechała do nas Współautorka Programów – Agnieszka Rogalska

1534291_10155706318760710_9046879174099071626_n

(15) Msza Św. z odnowieniem przyrzeczeń małżeńskich – Znajomy Ksiądz z Polski

10672181_10155706318690710_3070976874081835962_n

(16) Na Mszy dołączyli do nas Przyjaciele – absolwenci Programów z Wrocławia i okolic

IMG_20150614_153859

(17) Odnowieni w miłości

IMG_20150614_160318

(18) I żyli długo i szczęśliwie

IMG_20150614_160245

Zdjęcia: Małgorzata Rybak (1), (3) i (6), Danusia Opala (16), (17), (18), Beatriz Gonzalez – pozostałe

Program 3

June 14, 2015 5:00 am

Rzadko się pojawia w naszych wpisach, bo realizujemy go tylko raz w roku. W tym roku jest wyjątkowy i bardzo szczególny, bo nie tylko, że międzynarodowy, ale i międzykontynentalny. Jak już wiecie z wpisu Gosi, przylecieli na to spotkanie przedstawiciele naszych Centrów Troski o Rodzinę z różnych krajów. Jest to samo w sobie niesamowite, że na naszych oczach takie rzeczy się dzieją.

Doświadczamy ponownie uniwersalności naszych Programów, jak wiele potrafią wnieść w życie naszych uczestników w tylu różnych miejscach, w których się odbywają.

Towarzyszy nam wspaniała pogoda, która na koniec dnia sprawiła nam huczną niespodziankę pogodową, uniemożliwiając wyjście na zewnątrz z jednym z “plenerowych” warsztatów tego Programu. A był to jeden z argumentów towarzyszących nam przy wyborze miejsca. Okoliczność jednak pokazała, że gdy jedne rozwiązania stają się niemożliwe do realizacji, pojawiają się nowe. I zawsze sytuacje awaryjne pozwalają doświadczyć, że możemy na sobie nawzajem solidarnie polegać, a Pan Bóg pomnaża skromne nawet narzędzie.

Dziś kolejny intensywny dzień. Prosimy bardzo o wsparcie na dziś, jak i na jutrzejsze ważne spotkanie ośrodków Fundacji na świecie, które pomoże nam lepiej organizować nasze działania i “pomoc rodzinie”.

Z pamięcią o Was

Ks. Jarosław 

międzynarodowy Program 3: NASZA RODZINA + SPOŁECZEŃSTWO

June 13, 2015 10:34 am

Jest to okazja bardzo szczęśliwa – dla wielu par, dla Wrocławia, który został gospodarzem wydarzenia (wielkie słowa uznania dla Danusi, która spinała organizację do detali takich jak specyfiki na komary), ale także i dla mnie, która przy okazji Programu 3 mogę w końcu spotkać ludzi, których od lat znałam tylko z korespondencji w ramach zadań biura zagranicznego Fundacji. Zobaczenie jako “żywych ludzi” przyjaciół z Meksyku, którzy przebyli 11 tysięcy kilometrów po to, by być z nami, to bardzo ubogacający moment. I już po pierwszym warsztacie – na temat “Kultury zapraszanej do domu” widać, że problemy i wyzwania związane z przewrotem technologicznym naszego wieku są podobne pod każdą szerokością geograficzną.

Równolegle toczy się Program dla dwóch grup: polskiej i anglojęzycznej. Choć w grupie polskiej są przybysze i z Warszawy, i z Belgii, a w grupie anglojęzycznej nasi specjaliści IT w Fundacji – Polacy ze Szkocji. Ta mieszanina narodowości – Polska, Meksyk, Wenezuela, Kolumbia – daje ogromny potencjał wymiany doświadczeń. Wielką też radością prywatnie dla mnie  jest widzieć, jak Programy rozpalają serca ludzi i stają się treścią życia dla par w tylu miejscach. Razem tworzymy, jak mawia Beatriz Gonzalez z Mexico City, “a global parish” – globalną parafię.

Program w wersji double to wyzwanie dla ks. Jarka/Fr. Jay/Padre Jay, który prowadzi konferencję za konferencją, zmieniając tylko język wykładowy.  Wyzwanie także dla małego PJ’a (czyt: Pi Dżeja), naszego z Andrzejem synka, który po raz pierwszy w swoim czteromiesięcznym życiu wciela się w rolę trenera warsztatów. 🙂 Grupą polską opiekują się Dosia (autorka wpisów na niniejszym blogu) i Jarek, ale w pomoc przy obsłudze Programu zaangażowanych jest dużo więcej osób. Mamy też ze sobą znanego filmowca, Mateusza Budnika, którego materiał przygotowany z P3 mamy nadzieję pokazać wkrótce na blogu.

Prosimy Was o Wasze wsparcie, o modlitwę, o aktywne towarzyszenie jako cząstka naszej “global parish”. W jedności siła. 🙂 Choćby najbardziej ukryte modlitwy i ofiarowane akty miłości będą dla nas tutaj wielką pomocą.

M

P3PL

Miłość i Życie

June 12, 2015 5:00 am

“Jezu dobry i cichy, Serca pokornego,
daj nam serce nowe, podobne do Twego.

Ty masz, Panie, ludzkie Serce,
które cierpieć, kochać umie;
me cierpienia, moją radość,
moją miłość też zrozumie.

Proszę Ciebie, dobry Jezu,
cichej naucz mnie miłości,
co przebacza, jest łagodna,
jest cierpliwa, nie zazdrości.

Zostawiłeś dla nas, Panie,
rozpięte na krzyżu ręce,
by pociągnąć nas ku sobie,
i otwarte Boskie Serce.

Wiem, że kiedyś wzejdzie Słońce
i już świecić nie przestanie;
daj mi wtedy złożyć głowę
na twym dobrym Sercu, Panie.

Potem niech już będzie niebo,
cześć i chwała Sercu Twemu,
bo do końca ukochało –
chwała Bogu serdecznemu.

Jezu dobry i cichy, serca pokornego,
daj mi serce nowe, podobne do Twego.”

To słowa pieśni napisane przez bp. Józefa Zawitkowskiego z Łowicza. I nie jest przypadkiem, że teraz we Wrocławiu, a dokładnie w Krzydlinie Małej, startuje międzynarodowa, a może lepiej powiedzieć międzykontynentalna edycja Programu 3 – NASZA RODZINA + Społeczeństwo.
Najświętszemu Sercu Jezusa, które jest źródłem miłości i życia powierzajmy ten program – program na miłość i życie…
To wielkie przedsięwzięcie – i merytorycznie, i logistycznie. Wszyscy otoczmy je naszą gorącą i ufną modlitwą.

Jezu dobry i cichy…

Andrzej O.

Dwa obrazy

June 11, 2015 5:00 am

Jakoś tak w krótkim czasie przypomniały mi się te oto dwa obrazy z życia.

Uroczystość I Komunii św. Młody człowiek usiadł z samego przodu na wysokości prezbiterium. Bliżej już się nie dało. Ręce założone na piersi. Mina obserwatora wiedzącego swoje. Nie klękał w trakcie przeistoczenia.

Procesja Bożego Ciała. Idziemy jedną z wylotowych ulic miasta jedną jezdnią. Z naprzeciwka jedzie miejski autobus z kilkoma pasażerami. Po dojechaniu do nadchodzącej z naprzeciwka kolumny ludzi kierowca zatrzymuje się (drogę ma wolną), wychodzi i przyklęka w momencie, gdy nadchodzi kapłan z monstrancją. Pasażerowie patrzą z siedzeń przez szybę. Po przejściu Najświętszego Sakramentu mężczyzna wstaje, wsiada i jedzie dalej.

Dwa światy. Dwie postawy. Można być w przestrzeni sacrum i nie chcieć widzieć Boga. Można zauważać go w profanum, tam gdzie żyjemy, w miejscach pracy, odpoczynku. To ja wybieram jaką postawę przyjmę. On Jest, który Jest. Czy to zauważam, czy nie.

Michał

Fakty

June 10, 2015 5:00 am

Sprzątanie. Poświęcenie. Wyjazd. Takie są fakty. To naprawdę się działo. Czy w tych faktach zamyka się to, co się tutaj stało?

Ruiny starej warowni posprzątane, służyć będą jako drewno na rozpałkę. Nowa warownia stoi piękna, okazała… Jakby na dowód tego, że ruiny są wezwaniem do nadziei i marzeń. I sobie myślę o tych wszystkich ruinach w moim życiu.. Wezwanie do nadziei…

Działo się wiele. Radość i trud wspólnej pracy przy budowie czy na zmywaku. Piękno spotkań jakby przypadkowych. Wiele słów dotykających serca, próśb o modlitwę i dowodów życzliwości. Twórczych pomysłów. Nowych odkryć i inspiracji. A wszystko to za sprawą kilku dni wspólnej pracy i modlitwy.

Całe zaplecze spotkań, modlitwy, życzliwości  i dobroci – to też fakty.

Anna, Gospodyni (Domu Świętej Rodziny w Wisełce [przyp. red.])

 

_DSC9091

 

Budowa Warowni Rycerzy w obrazkach

June 9, 2015 3:01 pm

A było to tak:

Anna miała marzenie o nowej Warowni Rycerzy.

Oczyma wyobraźni widziała ją tu:

 

1

Powstały więc plany, ekipa się zebrała i …. robota ruszyła

_DSC8326

_DSC8378

_DSC8073

S1680033

_DSC8716

_DSC8067

W międzyczasie stara baza Rycerzy musiała ulec zdematerializowaniu 🙂

IMG_7975

IMG_7998

IMG_8058

unnamed

A nowa Warownia rosła, rosła i rosła

 

IMG_8069

IMG_8056

IMG_8023

IMG_8073

IMG_8155

IMG_8032

_DSC8702

I tak minął budowy dzień pierwszy 🙂

Następnego dnia pozostał już tylko “biały montaż” 🙂

_DSC8842

IMG_8273

_DSC8894

3

I tak minął budowy dzień drugi.

Pozostało już tylko odebrać “dzieło”.

Ostatnia kontrola, czy zgodne z planami 🙂

S1680038

I na koniec poświęcenie oraz wielkie otwarcie 🙂

IMG_8373

Specjalne podziękowania dla “Ojców Projektu”

IMG_8408

Wciągnięcie chorągwi

DSC_0657

_DSC9116

I tak minął dzień trzeci – dzieło zakończone. Niech służy Rycerzom Św. Józefa 🙂

IMG_8421

 

2015-06-07 09.52.08